Hierbij de agenda voor de Workshop iOS Development van 18 mei. We hebben twee bronnen gevonden van instructieprogramma’s die de moeite waard zijn: Apple WWDC 2010 en CS 193P van Stanford University. Eigenlijk is het de moeite om een hele dag te vullen met deze video’s. Daarom drie sessies met tussendoor ‘iets anders’. En natuurlijk de hele dag de computer voor je, zodat je parallel aan de sessies met XCode bezig kunt.

Agenda Workshop iOS Development

Afgelopen week hebben we kunnen smullen over ‘Location-Gate’, het schandaal waarin Apple zich bevond toen onderzoekers openbaarden dat iedere iPhone een bestand met locaties bevat. In dit bestand staan locaties tot wel 6 maanden terug.

Ondertussen is er meer duidelijkheid over het doel van het betreffende bestand: volgens Apple is het geen registratie van waar een iPhone is geweest maar gaat het om een database aan de hand waarvan de iPhone zijn locatie kan bepalen met behulp van GSM-masten en WiFi-toegangspunten, bijvoorbeeld als er geen GPS-ontvangst mogelijk is.

Apple heeft een (heel omvangrijke) database van de cell-id’s van GSM-masten en MAC-adressen van WiFi-toegangspunten. Deze database wordt gevuld door iPhone gebruikers: iedere keer dat een iPhone een GPS-fix heeft dan worden de op dat moment ontvangen cell-id’s en MAC-adressen, samen met de GPS-locatie van de iPhone aan Apple verzonden. Dit proces heet ‘crowdsourcing’.

Apple heeft een (heel omvangrijke) database met de locaties en cell-id’s van GSM-masten en de locaties en MAC-adressen van WiFi-toegangspunten. Deze database wordt gevuld door iPhone en iPad 3G-gebruikers: iedere keer als een iPhone of iPad 3G een GPS-fix heeft dan worden de op dat moment ontvangen cell-id’s en MAC-adressen, samen met de GPS-locatie van het apparaat, aan Apple verzonden. Dit proces noemt Apple ‘crowdsourcing’. Dit gebeurt volgens Apple geheel anoniem: er wordt geen informatie van de gebruiker naar Apple verstuurd. Maar wel de GPS-locatie van de iPhone of iPad 3G op dat moment en de ontvangststerkte van GSM-masten en WiFi-toegangspunten in de buurt.

Een klein stukje van deze database wordt naar de iPhone-gebruiker verzonden zodat ook zonder GPS-ontvangst een iPhone (of iPad) weet waar hij is. Dit is mogelijk doordat de iPad aan Apple vertelt welk WiFi-toegangspunt hij ontvangt. Apple stuurt vervolgens de locatieinformatie van alle GSM-masten en WiFi-toegangspunten in de buurt (soms enkele kilometers verderop). Dit wordt in een lokale cache opgeslagen. En dit is het bestand wat door de onderzoekers

Aan de andere kant krijgt een iOS-apparaat (iPhone, iPad, iPod Touch) van Apple een klein stukje van deze database terug als zij geen GPS-fix maar wel een internet-verbinding hebben. Ze krijgen dan de locaties van alle cell-id’s en MAC-adressen in de buurt van een cell-id of MAC-adres waar ze op dat moment verbinding mee hebben. Op die manier kan een iOS-apparaat ook zonder GPS een locatie bepalen. En vrij nauwkeurig ook.

De cache van deze kleine stukjes van de database blijven op de iPhone bewaard. Apple vindt nu, dat dit maar een paar dagen bewaard hoeft te blijven. Het niet opschonen van dit bestand zien ze nu als een bug maar ze benadrukken dat het bestand niet per sé iets vertelt over waar een iOS-apparaat zich in het verleden heeft bevonden.

Informus organiseert op 18 mei 2011 een workshop softwareontwikkeling voor iOS, het besturingssysteem van Microsoft. Het wordt een soort marathon – 12 uur alles over ontwikkelen voor iPhone, iPad en iPod Touch. De workshop begint om 8:30 en eindigt om 20:30. Er zijn Apple Developer instructiefilms, een presentatie van een app developer en veel ruimte om zelf de ontwikkelomgeving te ontdekken.

Woensdagavond waren we bijeen met het iOS clubje en halverwege de avond benaderden we Frank via FaceTime, die thuis voor z’n dochter aan het zorgen was. Leuke ervaring, een gigantisch beeld op de beamer, in een soort conferentieopstelling.

Voor wie nog geen Apple TV met AirPlay heeft kan toch ‘genieten’ van AirPlay door middel van de app “AirView”. En het is nog gratis ook!

AirView

Het volgende artikel gaat over iPod-gebruik in de operatiekamer.

Hier even allemaal naar kijken: Aweditorium. Kost niks, geweldige muziekervaring. De app is er voor de iPad en de iPhone. Het speelt muziek van allerlei onbekende bandjes en laat er gelijk een fraaie impressiefoto en wat informatieve snippets bij zien.

De muziek blijft op de achtergrond doorspelen als je de app sluit, misschien een van de mindere features. Echter, als muziek ontdekken je ding is, dan lijkt deze app echt voor jou.

Stel, je hebt 200 digitale boeken. Dat lijkt heel wat, maar als je een stief kwartiertje aan het verzamelen slaat, dan heb je het zo bij elkaar. En nog allemaal legaal ook. Enfin, stel, je hebt 200 digitale boeken. Waar ga je die dan laten?

Je kunt ze natuurlijk allemaal op je iPad knikkeren. En dan kun je leuk collecties aanmaken in iBooks. Behalve als het geen pdf- of epub-boeken zijn, want dan passen ze niet in iBooks. Je kunt ze dan misschien nog wel lezen met stanza of bluefire of zelfs kindle. Maar dan heb je een stapeltje digitale boeken op de ene plek en op de andere plek en op nog weer een andere plek… Zucht.

Een oplossing zou kunnen zijn, om je boeken “in the cloud” te organiseren. Hiervoor kun je een privé wolkje gebruiken, die je dan ontsluit met iets als filebrowser, of je gebruikt een iets minder privé wolkje (maar met nog wel een eigen hoekje op de grote wolk) met behulp van dropbox. Zowel filebrowser als dropbox geven je de mogelijkheid, een digitaal document te openen met een externe applicatie. En dus kun je een mobipocket-dokument via filebrowser of dropbox openen met de kindle app, of een epub met zo ongeveer alle readers op een iPad, of een pdf, of een txt, of een…

Je hebt dan nog steeds verschillende boeken geopend op verschillende readers, maar dat verschilt eigenlijk niet zoveel van de oude situatie, waarin je hele huis (althans: mijn hele huis) bezaaid lag met “geopende” boeken (wat natuurlijk gewoon dichtgeslagen boeken zijn, maar die dan verkeren in het proces van “gelezen worden”, wat herkenbaar is aan de boekwijzer. In mijn boeken geen ezelsoren!). En zoals je vroeger een uitgelezen boek weer terugplaatste op de boekenplank, verwijder je ook nu een uitgelezen boek uit de reader app waarmee je het boek gelezen hebt. Wat mij betreft een prima manier om een grote hoop (want het zijn er veel meer dan 200!) digitale boeken te organiseren en toch makkelijk bereikbaar te hebben.

Veel boekleveranciers, waaronder Amazon.com en Bol.com, verkopen digitale boeken in PDF- en EPUB-formaat. Dit zijn beide formaten met de DRM beveiliging van Adobe. DRM staat voor Digital Rights Management en is een techniek om digitale bestanden te beveiligen tegen piraterij en illegaal kopiëren, zonder de rechthebbenden (de makers of uitgevers) te belasten. Leuk voor de uitgeverij en de auteur, maar niet voor de consument. Immers, de onhebbelijkheid van DRM is dat Adobe als derde partij tussen de boekverkoper en de consument moet zitten om het lezen van een pas aangeschaft digitaal boek mogelijk te maken.

De Apple bookreader voor epub en pdf (iBooks) ondersteunt geen DRM. De relatie tussen Apple en Adobe is ook niet van zo’n gehalte dat dat er heel binnenkort zit aan te komen. Maar geen nood: er is een iOS bookreader app die wél DRM ondersteunt. Het maakt hiervoor niet uit, waar het eBoek is aangeschaft, zolang er maar een valide Adobe ID is opgegeven.

De bluefirereader is verkrijgbaar in de App Store.